Een studie die op 15 oktober 2026 in JAMA werd gepubliceerd, brengt 172,1 miljoen vragen in kaart die 556.200 Amerikaanse artsen aan OpenEvidence stelden. Vragen over behandeling en opvolging komen veel vaker voor dan vragen over diagnostiek. Vooral jonge artsen, internisten en huisartsen maken intensief gebruik van het AI-platform.
Tussen januari 2024 en juni 2026 registreerde OpenEvidence, een platform voor generatieve artificiële intelligentie gericht op zorgverleners, 271 miljoen vragen van 952.008 Amerikaanse gebruikers. Artsen waren goed voor 58,4% van de gebruikers en 63,5% van de vragen. In de maanden waarin ze actief waren, stelden ze gemiddeld 37,1 vragen per maand.
Het gebruik nam in die periode sterk toe. Het aantal maandelijks actieve gebruikers, over alle beroepsgroepen heen, steeg van 355 in januari 2024 tot 703.265 in juni 2026. In die laatste maand werden 27,8 miljoen vragen gesteld. In 2026 gebruikte ongeveer 90% van de gebruikers die in een bepaalde maand actief waren, het platform ook de daaropvolgende maand.
Meer vragen over behandeling dan over diagnose
Uit een analyse van een steekproef van 38,8 miljoen vragen, die met behulp van een AI-model volgens klinisch onderwerp werden ingedeeld, blijkt dat 33,1% van de vragen van artsen betrekking had op behandeling en opvolging. Vragen over geneesmiddelen waren goed voor 14,1%, tegenover 13,9% voor diagnostiek. In totaal was 51,9% van de vragen van artsen gericht op ondersteuning bij de klinische besluitvorming.
Ook naargelang het aantal jaren sinds het afstuderen en het specialisme zijn er duidelijke verschillen. Artsen die minder dan tien jaar geleden afstudeerden, vertegenwoordigen 24,3% van de Amerikaanse artsenpopulatie in de referentiegroep, maar waren goed voor 61,8% van de vragen die artsen stelden. Dat komt overeen met een gebruiksratio van 2,54. Die ratio geeft de verhouding weer tussen het aandeel van een groep in het totale aantal vragen en haar aandeel in de artsenpopulatie.
Ook oncologen en hematologen stellen verhoudingsgewijs meer vragen dan hun aandeel in de artsenpopulatie doet verwachten (ratio 2,00), gevolgd door internisten (1,88) en huisartsen (1,80). De ratio's liggen daarentegen aanzienlijk lager bij oogartsen (0,23), radiologen en orthopedisten (beide 0,24).
Uit de studie blijkt verder dat artsen AI geregeld raadplegen over onderwerpen buiten hun eigen specialisme. Dat is het geval voor 35% van de vragen van oncologen en hematologen en voor 88% van de vragen van spoedartsen.
Van parate kennis naar informatie opzoeken
Volgens de onderzoekers wijzen deze resultaten op een verschuiving in de manier waarop artsen medische kennis raadplegen. Waar de medische opleiding traditioneel steunt op het verwerven en onderhouden van een brede kennisbasis, verschuift volgens hen “een steeds groter deel van de toegang tot kennis van het oproepen van parate kennis naar het opzoeken van informatie”.
De studie maakt echter niet duidelijk in welke omstandigheden de vragen werden gesteld en beoordeelt evenmin de kwaliteit van de antwoorden of hun klinische impact. Drie van de zeven auteurs werkten tijdens het onderzoek voor OpenEvidence, dat de gegevens aanleverde en deelnam aan de analyse. In een begeleidend editoriaal benadrukt JAMA dat herhaald gebruik van een hulpmiddel geen bewijs vormt voor klinische meerwaarde.
Die vaststelling stelt een hardnekkige mythe ter discussie: geen enkele arts kan alles weten, zeker niet nu de medische kennis voortdurend en in hoog tempo evolueert.
Ook de verwachtingen ten aanzien van artsen veranderen. Het komt er niet langer alleen op aan medische kennis en complexe protocollen te onthouden, maar ook om op het juiste moment de juiste informatie te vinden, kritisch te beoordelen en toe te passen. AI-toepassingen zoals OpenEvidence kunnen daarbij uitgroeien tot waardevolle cognitieve hulpmiddelen, zonder het klinisch oordeel van de arts te vervangen. Of ze daadwerkelijk leiden tot betere medische beslissingen en meer tijd voor de patiënt, moet nog worden aangetoond.
