Digitale gezondheidszorg verbetert patiëntenbetrokkenheid in beperkte mate

Een onderzoeksteam onder leiding van Usman Iqbal heeft 42 systematische reviews, samen goed voor 853 oorspronkelijke studies, onderzocht. Daaruit blijkt dat digitale gezondheidsinterventies de medicatietrouw bij patiënten met chronische aandoeningen in matige mate verbeteren. De methodologische kwaliteit van 40 van de 42 reviews wordt echter als laag of kritisch laag beoordeeld.

De onderzoekers gingen in deze umbrella review na in welke mate digitale gezondheidsinterventies, zoals mobiele apps, telezorg, online interventies en telegeneeskunde, de betrokkenheid van patiënten en de klinische resultaten beïnvloeden. Ze doorzochten zes databanken (Cochrane Library, PubMed, Web of Science, Scopus, Embase en EBSCOhost) vanaf het begin tot juni 2025. Daarbij zochten ze onder meer naar studies over patiëntenbetrokkenheid, participatie, empowerment, zelfmanagement en therapietrouw.

Medicatietrouw het vaakst onderzocht
Van alle aspecten van patiëntenbetrokkenheid kreeg therapietrouw de meeste aandacht. In 15 reviews (36%) werd specifiek de medicatietrouw onderzocht. Uit de overkoepelende meta-analyses blijkt dat digitale interventies de medicatietrouw verbeteren, met een gestandaardiseerd gemiddeld verschil van 0,65 (95%-BI: 0,22 tot 1,08). Dat wijst op een matig effect, al lopen de resultaten tussen de studies enigszins uiteen. Volgens de auteurs geldt de verbetering vooral voor volwassenen met diabetes, hart- en vaatziekten of psychische aandoeningen.

Veel studies, maar beperkte methodologische kwaliteit
Bij de beoordeling met AMSTAR-2 kregen 40 van de 42 geïncludeerde reviews (95%) het kwaliteitslabel 'laag' of 'kritisch laag'. Volgens de auteurs neemt het aantal studies over digitale gezondheidsinterventies snel toe, maar vertoont het onderzoek nog belangrijke methodologische tekortkomingen.

Ze besluiten dat digitale gezondheidsinterventies bij uiteenlopende patiëntengroepen en aandoeningen bepaalde aspecten van patiëntenbetrokkenheid en klinische resultaten in matige mate kunnen verbeteren. Bovendien kunnen dergelijke interventies op grote schaal worden ingezet. Vooraleer hieruit klinische aanbevelingen of beleidsmaatregelen voortvloeien, zijn volgens de onderzoekers echter degelijker opgezette studies en duidelijkere definities van patiëntenbetrokkenheid nodig.

U wil op dit artikel reageren ?

Toegang tot alle functionaliteiten is gereserveerd voor professionele zorgverleners.

Indien u een professionele zorgverlener bent, dient u zich aan te melden of u gratis te registreren om volledige toegang te krijgen tot deze inhoud.
Bent u journalist of wenst u ons te informeren, schrijf ons dan op redactie@rmnet.be.