Sinds oktober 2025 test Frankrijk de toegang tot de elektronische bijsluiter van bepaalde geneesmiddelen via een QR-code op de verpakkingen, als aanvulling op de papieren versie. In de Kamer stelde parlementslid Sophie Thémont (PS) de federale minister van Volksgezondheid, Frank Vandenbroucke, vragen over de vooruitzichten voor een soortgelijk systeem in België. Het FAGG heeft een werkgroep opgericht en is van plan een studie uit te voeren die zich richt op digitaal kwetsbare groepen.

"FAGG heeft een werkgroep opgericht met vertegenwoordigers van de betrokken belanghebbenden, die bijeenkomt om de mogelijkheden en uitdagingen in kaart te brengen die gepaard gaan met een elektronische bijsluiter voor de patiënt (ePIL). Er is in dit stadium nog geen raming gemaakt van de kosten en de potentiële besparingen. Het blijft essentieel dat de patiënt het recht behoudt om naast de elektronische versie ook een papieren versie van de bijsluiter te krijgen”, aldus Frank Vandenbroucke.

In overeenstemming met haar operationeel plan neemt het FAGG ook het in kaart brengen van moeilijk bereikbare groepen op in haar acties. “In dit kader raadpleegt het FAGG actoren in het veld die actief zijn in de gemeenschapsgezondheidszorg, zoals community health workers (CHW). Deze aanpak is bedoeld om bijzondere aandacht te besteden aan digitaal kwetsbare groepen en om de meest doeltreffende manieren te vinden om hen te bereiken. In het kader van het ePIL-project zal een studie worden uitgevoerd om digitaal kwetsbare groepen te identificeren en de optimale manieren te bepalen om hen te bereiken.”

Een afgiftemeter
Bovendien heeft de minister, naar aanleiding van een andere vraag van CD&V-parlementslid Nawal Farih, verschillende mogelijkheden op het vlak van de afgifte van geneesmiddelen toegelicht. “We zijn momenteel in gesprek met vertegenwoordigers van apothekers en ziekenfondsen over de invoering van een afgiftemeter, die toegankelijk is voor artsen en apothekers, zodat zij beter weten wat de patiënt al heeft gekregen. Dit zou worden geïntegreerd in de software die door artsen en apothekers wordt gebruikt. Het zou het mogelijk maken om herhaalde afgiften sneller te identificeren en het opsporen van risicovol gedrag te ondersteunen.“

Frank Vandenbroucke herinnerde ook aan de rol van de voorschrijver: ”Het is voor de arts nu al mogelijk om een voorschrift op te stellen onder de generieke benaming met vermelding van de dosering en de behandelingsduur."

Ten slotte wordt, na de invoering in 2026 van de afgifte van antibiotica per stuk in openbare apotheken, een uitbreiding naar andere therapeutische klassen overwogen. “Deze maatregel wordt met name bestudeerd voor benzodiazepinen, Z-geneesmiddelen en opioïden, om het risico op verslaving te beperken en overmatig gebruik te voorkomen.”